Talaia BHIn hainbat urte daramatzagu ingurumenarekiko errespetua bultzatzeko ekintzak burutzen. Agenda 21 programan parte hartu izan dugu eta aurten trantsizio urtean gaude, “Agenda 21”etik “Agenda 2030”erako bidean.

Agenda 2030 programa 2015ean Nazio Batuen Erakundeak hartutako erabakien emaitza da eta garapen jasangarria bermatu ahal izateko mundu mailan askotariko ekintzak burutzeko dei unibertsala da, honakoak ardatz dituena:

  • Pobreziarekin bukatzea.
  • Planeta babestea.
  • Bakea.
  • Lankidetza.
  • Oparotasuna.

 

 Agenda 2030ek 17 helburu ditu oinarri, Garapen Iraunkorrerako Helburuak (GIH) deritzenak:

 

Orain, Agenda 2030 da baina helburu berdinekin, lanean jarraituko dugu eta ikasturte honetan landuko dugun gaia aurkeztu nahi dizuegu: ZELAIAK, LARREAK ETA LANDARE ITSUTASUNA.

Gaiari ikusgarritasuna eta garrantzia eman nahian, honen inguruko informazio eta hausnarketa batzuk helarazi nahi dizkizuegu.

Goazen denon artean gure ingurunea ezagutzera eta zaintzera!

"Azken hamarkadetan urtez urte joan da aldatzen inguratzen gaituen paisaia. Pixkanaka, herriek eta hiriek hartzen duten azalera handituz joan da, eta eremu urbanoak, zabaltzen. Landa eta baserri-eremuak etxebizitzez beteriko auzo bihurtu ditugu, eta azalera txikiko nekazaritzak, estentsiboa deitzen diogunak indarra galdu duen heinean, joan dira desagertzen gure egunerokotasunetik horren ohikoak eta ezagunak izan diren zelai, belardi eta larreak.

Haiek gertu izatetik, urruti edukitzera pasa gara. Ez ditugu jada ikusten, eta are gutxiago, ezagutzen. Hala, haien desagerpenarekin paisaia mota bat ari da galtzen. Habitat aniztasunean laguntzen duen paisaia bat, eta, era berean, biodibertsitatearentzat onuragarria dena. Paisaia aniztasunak espezie aniztasuna baitakar. Horrez gain, ordea, zelaien eta larreen desagerpenarekin ari dira joaten bizitzeko modu bat, kultura bat, eta hari loturiko ahozko ondare bat.

Egungo gizarte urbanoan zaila da azaltzea jada zelai eta larre guztiak ez direla berdinak. Badirela, esaterako, abereen bazkarako erabili direnak, edota belarra mozteko aproposak direnak. Badirela ere, iratze-lekuak izeneko guneak, zeintzuetan abereen azpiak egiteko erabiltzen zen garoa mozten zen bertan. Zaila da azaltzea, duela hamarkada gutxi arte, baserri askotan ezinbestekoa zela iratze hori urtea aurrera atera ahal izateko, eta “iraila”k ere horri zor diola bere izena. Iratzea mozteko hilari, hain zuzen. Izan ere, zelaietatik eta larreetatik urruntzen hasi garenean, hasi gara naturatik aldentzen, eta gizakiak ingurumenarekin izan duen harremana gero eta urrutiago ikusten.    

Eta hargatik, ikerketa ezberdinen arabera, gero eta gutxiago ezagutzen ditugu gure inguruko landareak. Izan ere, landareak ez zaizkigula interesatzen diote azterketek, eta arreta ez jartzeaz gain, ikusi ere ez ditugula egiten jada. Izena ere jarri diote adituek gertaera horri: Landare-itsutasuna. Gure inguruko landareak ez ezagutzea, ez ikustea da landare-itsutasuna.

Hartu dezagun, beraz, aukera hau bizi garen eremuan, izan hiriko parkean, izan zelai inguruan, edota herriko larre zein iratze-lekuetatik gertu, ekosistema eder horiek hobeto ezagutzeko. Iraunkortasunerako bidean, gure ezagutzak paisaia berezi hau beste begi batzuekin begiratzen lagunduko digu, eta zientzia eta ezagutza uztartuz, ikasleak konpetentzia zientifikoan trebatzen lagundu ditugu. Hala, pixkanaka-pixkanaka hasiko gara ikasleak naturara gerturatzen. Ezagutzatik eta hezkuntzatik".

 

Talaia BHI ikastetxeko Agenda 2030 taldea